Co można zarzucić w apelacji


Co można zarzucić w apelacji?

Wno­sząc ape­la­cję masz moż­li­wość za­skar­że­nia orze­cze­nia w ca­ło­ści lub w czę­ści, a po­nad­to brak okre­ślo­ne­go roz­strzy­gnię­cia oraz sa­mo uza­sad­nie­nie orze­cze­nia. Mu­szą to być jed­nak roz­strzy­gnię­cia na­ru­sza­ją­ce Two­je pra­wa lub szko­dzą­ce Two­im in­te­re­som. To ogra­ni­cze­nie nie do­ty­czy jed­nak oskar­ży­cie­la pu­blicz­ne­go, któ­ry ma pra­wo wnieść śro­dek od­wo­ław­czy rów­nież na ko­rzyść oskar­żo­ne­go.

Ko­niecz­ne jest rów­nież wska­za­nie za­skar­żo­ne­go roz­strzy­gnię­cia oraz po­da­nie, cze­go się do­ma­gasz! Ape­la­cja wnie­sio­na przez oskar­ży­cie­la pu­blicz­ne­go, obroń­cę lub peł­no­moc­ni­ka po­win­na za­wie­rać wska­za­nie za­rzu­tów sta­wia­nych roz­strzy­gnię­ciu wraz z uza­sad­nie­niem.
Za­skar­żo­ne­mu orze­cze­niu mo­że­my za­rzu­cić w ape­la­cji przede wszyst­kim:
• obra­zę prze­pi­sów pra­wa ma­te­rial­ne­go;
• obra­zę prze­pi­sów po­stę­po­wa­nia, je­że­li mo­gła ona mieć wpływ na treść orze­cze­nia;
• błąd w usta­le­niach fak­tycz­nych przy­ję­tych za pod­sta­wę orze­cze­nia, je­że­li mógł on mieć wpływ na treść te­go orze­cze­nia;
• ra­żą­cą nie­współ­mier­ność ka­ry, środ­ka kar­ne­go, na­wiąz­ki lub nie­słusz­ne­go za­sto­so­wa­nia al­bo nieza­sto­so­wa­nia środ­ka za­bez­pie­cza­ją­ce­go, prze­pad­ku lub in­ne­go środ­ka.

Nie­za­leż­nie od gra­nic za­skar­że­nia i podnie­sio­nych za­rzu­tów oraz wpły­wu uchy­bie­nia na treść orze­cze­nia, sąd od­wo­ław­czy na po­sie­dze­niu uchy­li za­skar­żo­ne orze­cze­nie, je­śli:
• w wy­da­niu orze­cze­nia bra­ła udział oso­ba nie­upraw­nio­na lub nie­zdol­na do orze­ka­nia bądź pod­le­ga­ją­ca wy­łą­cze­niu. Przy­kład: sę­dzia za­wie­szo­ny w czyn­no­ściach służ­bo­wych przez sąd dys­cy­pli­nar­ny; sę­dzia, bę­dą­cy pod wpły­wem al­ko­ho­lu; sę­dzia orze­ka­ją­cy, mi­mo iż spra­wa do­ty­czy go bez­po­śred­nio.
• sąd był nie­na­le­ży­cie ob­sa­dzo­ny lub któ­ry­kol­wiek z je­go człon­ków nie był obec­ny na ca­łej roz­pra­wie. Przy­kład: sąd orze­ka w skła­dzie nie­zna­nym usta­wie, np. w skła­dzie czte­rech sę­dziów.
• sąd po­wszech­ny orzekł w spra­wie na­le­żą­cej do wła­ści­wo­ści są­du szcze­gól­ne­go al­bo sąd szcze­gól­ny orzekł w spra­wie na­le­żą­cej do wła­ści­wo­ści są­du po­wszech­ne­go;
• sąd niż­sze­go rzę­du orzekł w spra­wie na­le­żą­cej do wła­ści­wo­ści są­du wyż­sze­go rzę­du;

• orzeczono karę, środek karny, środek kompensacyjny lub środek zabezpieczający nieznane ustawie. Przykład: orzeczono karę 22 lat pozbawienia wolności;
• orzeczenie zapadło z naruszeniem zasady większości głosów lub nie zostało podpisane przez którąkolwiek z osób biorących udział w jego wydaniu;
• zachodzi sprzeczność w treści orzeczenia, uniemożliwiająca jego wykonanie;
• orzeczenie zostało wydane pomimo to, że postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało już prawomocnie zakończone;
• zachodzi jedna z okoliczności wyłączających postępowanie, np. oskarżony zmarł, nastąpiło przedawnienie karalności, sprawca nie podlega orzecznictwu polskich sądów karnych, brak jest skargi uprawnionego oskarżyciela, brak wymaganego zezwolenia na ściganie lub wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej, chyba że ustawa stanowi inaczej lub zachodzi inna okoliczność wyłączająca ściganie.
• oskarżony w postępowaniu sądowym nie miał obrońcy lub obrońca nie brał udziału w czynnościach, w których jego udział był obowiązkowy;
• sprawę rozpoznano podczas nieobecności oskarżonego, którego obecność była obowiązkowa;
• inne rażące naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.

Czy w ape­la­cji moż­na zło­żyć no­wy do­wód, któ­ry nie zo­stał po­wo­ła­ny przed Są­dem I in­stan­cji?

Co do za­sa­dy, stro­ny ma­ją obo­wią­zek przed­sta­wia­nia wszyst­kich fak­tów i do­wo­dów moż­li­wych do wska­za­nia lub prze­pro­wa­dze­nia przed są­dem I in­stan­cji pod ry­go­rem utra­ty te­go upraw­nie­nia w póź­niej­szym okre­sie, a przede wszyst­kim w po­stę­po­wa­niu od­wo­ław­czym. Po­wo­ła­nie no­wych fak­tów i do­wo­dów jest je­dy­nie do­pusz­czal­ne pod wa­run­kiem, że nie­moż­li­we by­ło ich po­wo­ła­nie w po­stę­po­wa­niu przed są­dem I in­stan­cji. Przy­kład: do­wód po­wstał po wy­da­niu wy­ro­ku przez Sąd I in­stan­cji.

W ta­kiej sy­tu­acji na­le­ży w ape­la­cji zło­żyć wnio­sek o do­pusz­cze­nie i prze­pro­wa­dze­nie do­wo­du przez sąd od­wo­ław­czy, jed­nak na­le­ży go od­po­wied­nio uza­sad­nić.

Adwo­kat Dr Iwo­na Zie­lin­ko

Powrót do
poprzedniej strony

Powrót do strony głównej