Obrót narkotykami

kancelaria adwokacka warszawa dr Iwona Zielinko

Co to jest obrót narkotykami i czym różni się od handlu?

Handel narkotykami jest pojęciem szerszym, zawierającym w sobie zarówno obrót narkotykami (pomiędzy tzw. dealerami), jak i ich udzielenie (docelowemu odbiorcy, konsumentowi).

Zgodnie z ustawową definicją, za wprowadzenie do obrotu uznać należy udostępnienie osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych. Za uczestniczenie w obrocie uważa się zaś przyjęcie środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej, odpłatnie lub nieodpłatnie, celem późniejszego ich przekazania innej osobie, niebędącej konsumentem. Przestępstwo takie zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat (art. 56 ust. 1 ustawy narkotykowej), chyba że przedmiotem obrotu jest znaczna ilość narkotyku (ilością porcji wystarczająca na zaspokojenie potrzeb co najmniej kilkudziesięciu osób uzależnionych), wtedy sprawca podlega grzywnie i karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12. Gdy zaś Sąd uzna, że zaistniał przypadek mniejszej wagi (bierze się pod uwagę ilość środka, jak również całościową szkodliwość społeczną popełnionego czynu), zagrożenie karą ogranicza się do kary grzywny, ograniczenia wolności, bądź pozbawienia wolności do 1 roku.

Pojęcie udzielenia narkotyku ma zaś związek z przestępstwem z art. 58 ustawy narkotykowej, zagrożonym co do zasady karą pozbawienia wolności do lat 3, chyba że udzielenie narkotyku następuje w znacznej ilości lub wobec małoletniego, w której to sytuacji przewidziane jest zagrożenie karą pozbawienia wolności w wymiarze od 6 miesięcy do 8 lat.

Zgodnie z poglądem wyrażanym w doktrynie prawa: Udzielenie innej osobie środka odurzającego lub substancji psychotropowej dokonane jest z chwilą ukończenia czynności zmierzających do przekazania konkretnej osobie tego środka lub substancji, przy czym nie jest tu konieczne objęcie udzielanego środka lub substancji we władztwo drugiej osoby, wystarczające jest bowiem nawiązanie bezpośredniego kontaktu z konkretnym nabywcą. Czynność taka może zostać więc dokonana na zasadzie zwykłej, osobistej transakcji, bądź też pośrednio – np. poprzez pozostawienie narkotyku we wcześniej umówionym miejscu, bądź jego wysłanie, konieczne jest jednak w takiej sytuacji porozumienie dwóch konkretnych osób co do takiego sposobu zachowania. Gdy takie porozumienie istnieje, po pozostawieniu narkotyku w konkretnym miejscu lub nadaniu paczki, przestępstwo staje się dokonane, nawet gdy nabywca nie odbierze swojej działki. Co bardzo istotne – jak już wspomniano – nabywcą musi być konsument, nie zaś inny handlarz, czy dealer – w takiej sytuacji mieli byśmy do czynienia z uczestniczeniem w obrocie narkotykami, nie zaś udzieleniem narkotyku.

Powrót do poprzedniej strony
Powrót do strony głównej