Pomówienie, świadek koronny

 

– Czy po­zwa­ny przy­zna­je, że na­zwał te­go pa­na „o­słem, dur­niem, ło­bu­zem, idio­tą i cym­ba­łe­m”?
– Nie, Wy­so­ki Są­dzie. Za­po­mnia­łem go na­zwać cym­ba­łem, ale by­łem wte­dy bar­dzo zde­ner­wo­wa­ny…

pomowiena mobbing dobra osobiste

Kancelaria posiada bogate doświadczenie w sprawach o pomówienia w postępowaniu karnym.

Pomoc oferowana przez Kancelarię obejmuje zagadnienia z zakresu ochrony dóbr osobistych wynikających zarówno z kodeksu cywilnego, prawa autorskiego, jak również prawa prasowego.

Ła­twość roz­po­wszech­nia­nia po­glą­dów i złu­dze­nie ano­ni­mo­wo­ści – zwłasz­cza w sie­ci in­ter­ne­to­wej – po­wo­du­je, że spra­wy o po­mó­wie­nie czy znie­sła­wie­nie czę­ściej niż kie­dyś tra­fia­ją na sa­le są­do­we. Do po­mó­wie­nia mo­że dojść w róż­nych oko­licz­no­ściach – nie tyl­ko w in­ter­ne­cie (np. na blo­gu czy na fo­rum in­ter­ne­to­wym), ale i w pra­cy, w ar­ty­ku­le pra­so­wym w ga­ze­cie tu­dzież w in­nych środ­kach ma­so­we­go prze­ka­zu (na­ra­sta np. pro­blem po­ma­wia­nia w me­diach spo­łecz­no­ścio­wych), przez sms itd. W prze­strze­ni pu­blicz­nej jest tak, że jak raz się ko­goś fał­szy­wie oskar­ży, to ta­ka in­for­ma­cja bar­dzo szyb­ko za­czy­na żyć wła­snym ży­ciem i styg­ma­ty­zo­wać po­krzyw­dzo­ne­go.

adw. dr Iwo­na Zie­lin­ko

 

wszystko co nalezy wiedziec o pomowieniach i zniewagach

 

 

 



Adw. Dr Iwona Zielinko zaproszona do Polskiego Radia jako ekspert od pomówień w godzinnej rozmowie z red. Jolantą Fajkowską.
Stenogram rozmowy 20.12.2016 czytaj tutaj >>

Adw. Dr Iwona Zielinko w radiu, reportaż filmowy.


NIE JESTEŚMY BEZBRONNI

Pokrzywdzony nie jest wobec fałszywego oskarżenia bezbronny. Właściwie najgorsza postawa, jaką można przyjąć wobec pomówienia, to bierność, ponieważ rozzuchwala sprawców i sprawia, że czują się bezkarni. Zatem jak się bronić? Jednym z trybów dochodzenia sprawiedliwości jest postępowanie cywilne. To, co w praktyce określamy często jako sprawę o pomówienie, rozpoczyna wniesienie pozwu. Najczęściej będzie to pozew w sprawie o ochronę dóbr osobistych (podstawę prawną stanowi tu Kodeks cywilny, przede wszystkim art. 23-24 k.c.). Powodowie, sprzeciwiając się szkalowaniu, liczą wówczas – w zależności od okoliczności – na odszkodowanie lub zadośćuczynienie, a także przeprosiny i usunięcie skutków naruszenia dóbr osobistych.
Jednakże postępowanie cywilne o ochronę dóbr osobistych nie zawsze wyczerpuje możliwości prawne dochodzenia swoich praw w związku z bezpodstawnymi pomówieniami, zniesławieniami lub znieważeniem. Zniesławienie to również przestępstwo. Art. 212 Kodeksu karnego sankcjonujący przestępstwo zniesławienia, jak również art. 216 dotyczący znieważenia przewiduje, że grozi za nie kara grzywny, ograniczenia wolności, a niekiedy nawet pozbawienia wolności do roku. Sprawa z powyższych artykułów toczy się w trybie oskarżenia prywatnego.

adw. dr Iwo­na Zie­lin­ko


ANONIMOWI SPRAWCY

Jeśli pomówienia są anonimowe i nie wiemy, kogo pociągnąć do odpowiedzialności, można zwrócić się z prośbą o pomoc do organów ścigania albo skorzystać z pomocy informatyka śledczego lub detektywa.

W naszym zespole współpracowników mamy wyselekcjonowanych, sprawdzonych detektywów oraz informatyka śledczego, którzy pomagają skutecznie reprezentować Państwa interesy.

adw. dr Iwo­na Zie­lin­ko


CZYM SĄ POMÓWIENIA?

Powszechnie za pomówienia zwykło się uważać jedynie przestępstwo zniesławienia z art. 212 k.k. Określenia tego możemy jednak użyć także w odniesieniu do pomawiających zeznań współuczestników procesu. Częstokroć bowiem sprawcy przestępstw (zwłaszcza narkotykowych, bądź związanych z udziałem w zorganizowanej grupie przestępczej), kierując się chęcią uzyskania korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia w procesie, zrzucają winę za swoje czyny na osoby, które ich nie popełniły.

Ofia­rą ta­kich po­mó­wień stać się mo­że za­rów­no oso­ba fak­tycz­nie bio­rą­ca udział w po­peł­nie­niu czy­nów za­bro­nio­nych, jed­nak­że w mniej­szym stop­niu, niż się jej to za­rzu­ca, jak rów­nież oso­ba cał­ko­wi­cie nie­win­na. Ła­two wy­obra­zić so­bie sy­tu­ację, w któ­rej np. oso­by A, B i C do­ko­na­ły wspól­nie kil­ku kra­dzie­ży, po czym C za­nie­chał trud­nie­nia się prze­stęp­czym pro­ce­de­rem, pod­czas gdy oso­by A i B da­lej krad­ną.

Po zatrzymaniu przez Policję sprawcy B, osoba ta przypisuje część czynów – popełnionych w rzeczywistości jedynie z A – osobom A i C. Postawa taka wynikać może chociażby z konfliktu z osobą C, powstałego na gruncie rozejścia się ich dróg przestępczych. Zaprezentowana sytuacja staje się dla pomówionego bardzo problematyczna, gdy pomawiający dobrze go zna i potrafi wiarygodnie opisać sposób domniemanego popełnienia przestępstwa, a sam pomawiany nie ma skutecznego alibi.

W sy­tu­acji sta­wia­nia za­rzu­tów z po­mó­wie­nia, bar­dziej niż ko­niecz­na jest po­moc ad­wo­ka­ta, po­ma­wia­ny mu­si przy­go­to­wać bo­wiem spój­ną i wia­ry­god­ną li­nię obro­ny, a tak­że zgro­ma­dzić sze­reg do­wo­dów, mo­gą­cych świad­czyć o je­go nie­win­no­ści, bądź też mniej­szej niż przy­pi­sy­wa­na mu, ro­li w prze­stęp­stwie.

adw. dr Iwo­na Zie­lin­ko


POMÓWIENIA O POWAŻNE PRZESTĘPSTWA

W polskim Kodeksie karnym mamy instytucję małego świadka koronnego, zapewniająca skruszonym przestępcom, którzy zakablują swoich kolegów ze świata przestępczego łagodne potraktowanie. W ten sposób prawo nagradza lojalność względem organów ścigania. Do mojej Kancelarii trafia wielu ludzi niesłusznie oskarżonych o popełnienie poważnych przestępstw (zwłaszcza narkotykowych lub przeciwko mieniu), a nawet niesłusznie skazanych na podstawie pomawiających wyjaśnień czy zeznań jednego człowieka ze świata przestępczego. Wprawdzie dominujące stanowisko judykatury i doktryny jest takie, że dowód z pomówienia takiego osobnika powinien być traktowany z dużą ostrożnością i obdarzony walorem wiarygodności o tyle, o ile znajdzie potwierdzenie w innych dowodach,

to praktyka zna niechlubne przykłady skazań na podstawie jedynego dowodu z pomówień współoskarżonego. Dlatego też jeśli przydarzy się Państwu niesłuszne pomówienie o popełnienie przestępstwa, radzę, żeby tego nie lekceważyć i oddać się w ręce adwokata, obeznanego w materii pomówień. Spotkałam wielu ludzi, którzy wierzyli, że skoro są niewinni, to sąd ich nie skaże i zwyczajnie się przeliczyli. Natomiast konstrukcja przepisów procedury karnej jest taka, że w zasadzie najbardziej optymalnym momentem na przeprowadzanie dowodów i wykazywanie niewinności jest postępowanie przed sądem pierwszej instancji. Na każdym następnym etapie jest coraz trudniej – im dalej w las, tym więcej drzew. Wobec tego – w przypadku sprawy karnej z pomówienia – trzeba działać natychmiast.

adw. dr Iwo­na Zie­lin­ko


ŚCIGANIE KARNE

Bywa, że postępowanie cywilne nie wyczerpuje ścieżki prawnej w sprawie związanej z bezpodstawnymi, wysuniętymi bez dowodów zarzutami. Zniesławienie jest przestępstwem, określonym w Kodeksie karnym, a w przypadku wyroku skazującego, sprawca pomówienia trafia do Krajowego Rejestru Karnego, co powinno go powstrzymać przed następnymi oszczerstwami. Postępowanie w sprawie o pomówienie jest o tyle skomplikowane,

że pokrzywdzony w zasadzie sam powinien opracować akt oskarżenia i wnieść do Sądu. Gdy zostaliście Państwo pokrzywdzeni zniesławieniem, odradzam oszczędzanie na fachowej pomocy prawnej. Procesy o pomówienia są bardzo specyficzne i wymagają specjalistycznej wiedzy z wąskiej dziedziny, którą posiada niewielu sędziów. Mogę śmiało napisać, że to w sprawach o zniesławienie widziałam najwięcej kompromitujących dla wymiaru sprawiedliwości wyroków.

adw. dr Iwo­na Zie­lin­ko


JAK MOŻNA BRONIĆ SIĘ PRZED POMÓWIENIAMI?

Przed samym pomówieniem nie sposób się obronić, można to jednak zrobić w odniesieniu do skutków pomówienia. I znów, pokreślić trzeba konieczność skorzystania z pomocy adwokata, tylko bowiem doświadczony obrońca będzie w stanie skutecznie wybronić swojego Klienta przed uznaniem przez Sąd, iż pomawiające zeznania są wiarygodne.

Ko­niecz­ne jest bo­wiem zgro­ma­dze­nie do­wo­dów na nie­win­ność, bądź mniej­szą, niż przed­sta­wia­na przez po­ma­wia­ją­ce­go, ro­lę w prze­stęp­stwie. Do­bry obroń­ca, ma­ją­cy do­świad­cze­nie w ta­kich spra­wach, wie ja­kie­go ro­dza­ju do­wo­dy mo­gą się przy­dać w spra­wie i na co Sąd zwra­ca uwa­gę.

Pomoc adwokata jest także nieoceniona przy tzw. konfrontacjach, gdzie sprzecznie wyjaśniający podejrzani przesłuchiwani są wspólnie, celem wyjaśniania nieścisłości. Nikt w takiej sytuacji nie będzie w stanie skonstruować i zadać oponentowi swojego Klienta lepszych pytań, obnażających np. motywację pomawiającego, niż doświadczony obrońca. W końcu na pomoc prokuratora nie ma raczej co liczyć, sam zaś człowiek nieobeznany z meandrami prawa, nie umie w prawidłowy sposób formułować pytań i zwracać uwagi na istotne szczegóły, które w efekcie przesądzają o wyroku skazującym.

adw. dr Iwo­na Zie­lin­ko


JAKIE ROSZCZENIA KARNE PRZYSŁUGUJĄ POMÓWIONEJ OSOBIE?

Osoba niesłusznie pomówiona, a więc taka która zdoła wykazać w procesie – z pomocą swojego obrońcy – swoją niewinność, bądź mniejszą rolę w przestępstwie, niż wskazywała osoba pomawiająca, może złożyć zawiadomienie o popełnieniu przez pomawiającego przestępstwa z art. 234 k.k., zgodnie z którym to przepisem kto, przed organem powołanym do ścigania lub orzekania w sprawach o przestępstwo, w tym i przestępstwo skarbowe, wykroczenie, wykroczenie skarbowe lub przewinienie dyscyplinarne, fałszywie oskarża inną osobę o popełnienie tych czynów zabronionych lub przewinienia dyscyplinarnego, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
Ażeby doprowadzić do skazania osoby pomawiającej, konieczne będzie jednak wykazanie, iż jej zeznania po pierwsze nie polegały na prawdzie, po drugie zaś, iż osoba ta miała tego świadomość.

Na mar­gi­ne­sie war­to wska­zać, iż zgod­nie z po­glą­dem wy­ra­żo­nym w orzecz­nic­twie, spraw­ca prze­stęp­stwa kie­ro­wa­nia fał­szy­wych oskar­żeń nie po­peł­nia prze­stęp­stwa znie­sła­wie­nia z art. 212 § 1 k.k., al­bo­wiem czyn ten zo­sta­je po­chło­nię­ty przez wska­za­ne prze­stęp­stwo z art. 234 k.k.

adw. dr Iwo­na Zie­lin­ko


JAKIE ROSZCZENIA CYWILNE PRZYSŁUGUJĄ POMÓWIONEJ OSOBIE?

Osoba niesłusznie pomówiona dochodzić może swoich praw z tytułu naruszenia jej dóbr osobistych.

Zgod­nie z art. 23 k.c.  do­bra oso­bi­ste czło­wie­ka, jak w szcze­gól­no­ści zdro­wie, wol­ność, cześć, swo­bo­da su­mie­nia, na­zwi­sko lub pseu­do­nim, wi­ze­ru­nek, ta­jem­ni­ca ko­re­spon­den­cji, nie­ty­kal­ność miesz­ka­nia, twór­czość na­uko­wa, ar­ty­stycz­na, wy­na­laz­cza i ra­cjo­na­li­za­tor­ska, po­zo­sta­ją pod ochro­ną pra­wa cy­wil­ne­go nie­za­leż­nie od ochro­ny prze­wi­dzia­nej w in­nych prze­pi­sach. Ka­ta­log ten ma cha­rak­ter otwar­ty i przy­kła­do­wy, jed­nak na­wet w nim od­na­leźć mo­że­my ta­kie przy­kła­dy, jak zdro­wie, wol­ność czy cześć (a więc ina­czej do­bre imię).

Co do zaś ochro­ny dóbr oso­bi­stych, od­wo­łać na­le­ży się do art. 24 k.c., któ­ry w § 1 wska­zu­je, iż ten, czy­je do­bro oso­bi­ste zo­sta­je za­gro­żo­ne cu­dzym dzia­ła­niem, mo­że żą­dać za­nie­cha­nia te­go dzia­ła­nia, chy­ba że nie jest ono bez­praw­ne. W ra­zie do­ko­na­ne­go na­ru­sze­nia mo­że on tak­że żą­dać, aże­by oso­ba, któ­ra do­pu­ści­ła się na­ru­sze­nia, do­peł­ni­ła czyn­no­ści po­trzeb­nych do usu­nię­cia je­go skut­ków, w szcze­gól­no­ści aże­by zło­ży­ła oświad­cze­nie od­po­wied­niej tre­ści i w od­po­wied­niej for­mie.

Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. W § 2 zaś – jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych.

Wresz­cie zaś, zgod­nie z art. 448 k.c. w ra­zie na­ru­sze­nia do­bra oso­bi­ste­go sąd mo­że przy­znać te­mu, czy­je do­bro oso­bi­ste zo­sta­ło na­ru­szo­ne, od­po­wied­nią su­mę ty­tu­łem za­do­śćuczy­nie­nia pie­nięż­ne­go za do­zna­ną krzyw­dę lub na je­go żą­da­nie za­są­dzić od­po­wied­nią su­mę pie­nięż­ną na wska­za­ny przez nie­go cel spo­łecz­ny, nie­za­leż­nie od in­nych środ­ków po­trzeb­nych do usu­nię­cia skut­ków na­ru­sze­nia.

Ce­lem skon­stru­owa­nia od­po­wied­nie­go po­zwu, naj­le­piej udać się do ad­wo­ka­ta, bądź po­pro­sić o to te­go, któ­ry pro­wa­dził za­koń­czo­ną wcze­śniej suk­ce­sem spra­wę kar­ną.

adw. dr Iwo­na Zie­lin­ko

Kancelaria oferuje pomoc zarówno oskarżonym jak i oskarżycielom prywatnym w tego typu sprawach.

wygralismy-sprawy

stop pomowieniom

Powrót do
poprzedniej strony

Powrót do strony głównej