Adopcja

kancelaria adwokacka warszawa dr Iwona Zielinko





CZY RODZIC BIOLOGICZNY MOŻE WSKAZAĆ OSOBĘ, KTÓRA JEGO ZDANIEM POWINNA PRZYSPOSOBIĆ DZIECKO ?

Rodzice biologiczni dziecka mogą przed sądem opiekuńczym wskazać osobę przysposabiającego, którą może być jednak wyłącznie krewny rodziców dziecka za zgodą tej osoby złożoną przed tym sądem. Osobą wskazaną może być również małżonek jednego z rodziców. Zatem krąg podmiotów jest ściśle ograniczony i  w świetle obowiązujących przepisów prawa rodzice biologiczni dziecka nie mogą wskazać dowolnie wybranych osób spoza tego kręgu. Czemu ma służyć takie rozwiązanie?

Głównym celem jest przede wszystkim ograniczenie zagrażającym prawu i dobru dzieci tzw. podziemiu adopcyjnemu, które w ostatnim czasie zyska- ło na popularności oraz wprowadzenie definicji ustawowej „adopcji ze wskazaniem”, której treść pozwoli na zachowanie adopcji pełnej jako podstawowej formy adopcji. Takie rozwiązanie jest również spowodowane przekonaniem, iż dziecko pochodzące z danej rodziny powinno w tej rodzinie pozostawać i jednocześnie stanowi ochronę przed przekazywaniem dziecka przez biologicznych rodziców w celach finansowych oraz przekazywaniem go osobom nieposiadającym kwalifikacji i predyspozycji osobistych i moralnych do opieki nad dziećmi.

Ma to również spowodować spadek popularności licznych, otwarcie i legalnie działających stron internetowych kojarzących osoby chcące przysposobić dziecko z rodzicami, którzy noszą się z zamiarem oddania dziecka do adopcji. Powyższe rozwiązanie pozwoli również na zbieranie danych statystycznych umożliwiających poznanie skali oraz ewentualnych kierunków zmian tego zjawiska oraz przyjęcie konkretnych rozwiązań gwarantujących, iż do adopcji nie będzie dochodzić bez pośrednictwa ośrodka adopcyjnego, a tym samym:

• bez wnikliwej weryfikacji kwalifikacji i predyspozycji osób ubiegających się o adopcję,
• bez porównania kwalifikacji i predyspozycji wnioskodawców z kwalifikacjami osób oczekujących na adopcję w tych ośrodkach,
• bez dokonania kwalifikacji dziecka do rodziny (a nie odwrotnie),
• bez wsparcia, a w dalszej perspektywie doradztwa ze strony ośrodka

Adwokat dr Iwona Zielinko


JAKIE WARUNKI TRZEBA SPEŁNIĆ BY PRZYSPOSOBIĆ DZIECKO W POLSCE ?

Obecnie wiele młodych małżeństw boryka się z wciąż nasilającym się problemem bezpłodności. Często jedyną szansą na posiadanie potomstwa staje się w takiej sytuacji przysposobienie dziecka. Jednak procedura adopcyjna bywa długa i skomplikowana, dodatkowo przyszli rodzice muszą spełnić następujące warunki starając się o adopcję dziecka:

• pozostawanie w związku małżeńskim – pary będące w nieformalnych związkach nie mogą starać się o wspólną adopcję. Natomiast mogą się o nią ubiegać osoby samotne, tj. samotna kobieta, rozwódka/rozwodnik, wdowa/wdowiec. Istotny jest również fakt, że jeden z małżonków nie może przysposobić dziecka, jeśli drugi z małżonków nie wyraził na to zgody (chyba, że nie ma zdolności do czynności prawnych);
• odpowiednia różnica wieku – trudno jednoznacznie stwierdzić jaka jest jego granica, ponieważ jest to pojęcie nieostre, ale praktyka pokazuje, iż nie powinna przekraczać 40 lat. Ma to zapobiegać sytuacjom, że rodzice – z uwagi na zaawansowany wiek – nie będą w stanie sprawować należytej opieki nad dzieckiem;
• stałe zamieszkiwanie na terytorium Polski;
• odpowiednie warunki mieszkaniowe – mile widziany jest osobny pokój dla dziecka;

• stałe źródło utrzymania – nie ma określonej kwoty dochodów, której osiągnięcie umożliwia staranie się o adopcję, decyzje są rozpatrywane indywidualnie;
• pełne prawa cywilne i obywatelskie;
• brak ograniczeń we władzy rodzicielskiej;
• brak chorób fizycznych i psychicznych, które umożliwiają właściwą opiekę nad dzieckiem – upośledzenie umysłowe uniemożliwia starania się o adopcję;
• brak uzależnień od narkotyków i innych środków odurzających;
• rękojmia właściwego wywiązywania się z powierzonych obowiązków;
• słuszne motywy adopcji – należy zbadać, czy decyzja o adopcji jest starannie przemyślana, a nie jest jedynie chwilową zachcianką małżonków lub próbą ratowania związku;
• jednomyślność w podjęciu decyzji o adopcji dziecka.

Ośrodki adopcyjne mogą stworzyć szereg dodatkowych kryteriów ubiegania się o adopcję, jak np. niekaralność, staż związku małżeńskiego, różnica wieku pomiędzy małżonkami, zaświadczenie o bezpłodności, opinię proboszcza parafii.

Adwokat dr Iwona Zielinko


CZY SAMOTNA KOBIETA MA SZANSĘ PRZYSPOSOBIĆ DZIECKO W POLSCE ?

W Polsce przysposobić dziecko mogą nie tylko osoby pozostające w związku małżeńskim, ale również samotne kobiety mają taką możliwość. Muszą jednak spełnić szereg warunków, takich jak:

• odpowiednia różnica wieku – trudno jednoznacznie stwierdzić, jaka jest jego granica, ale praktyka pokazuje, iż nie powinna przekraczać 40 lat. Ma to zapobiegać sytuacjom, że rodzic z uwagi na zaawansowany wiek, nie będzie w stanie sprawować należytej opieki nad dzieckiem;
• stałe zamieszkiwanie na terytorium Polski;
• odpowiednie warunki mieszkaniowe i stałe źródło utrzymania – nie ma określonej kwoty dochodów, której osiągnięcie umożliwia staranie się samotnej kobiecie o adopcję, decyzje są rozpatrywane indywidualnie;
• pełne prawa cywilne i obywatelskie;

• brak ograniczeń we władzy rodzicielskiej;
• brak chorób fizycznych i psychicznych, które umożliwiają właściwą opiekę nad dzieckiem – upośledzenie umysłowe uniemożliwia starania się o adopcję;
• brak uzależnień od narkotyków i innych środków odurzających;
• rękojmia właściwego wywiązywania się z powierzonych obowiązków;
• słuszne motywy adopcji – należy zbadać czy decyzja o adopcji jest starannie przemyślana, a nie jest jedynie chwilową zachcianką rodzica.

Ośrodki adopcyjne mogą stworzyć szereg dodatkowych kryteriów ubiegania się o adopcję jak np. niekaralność, zaświadczenie o bezpłodności, opinię proboszcza parafii, które bywają dyskusyjne.

Adwokat dr Iwona Zielinko


CZY RODZIC, KTÓRY ZRZEKŁ SIĘ WŁADZY RODZICIELSKIEJ I DZIECKO ZOSTAŁO PRZYSPOSOBIONE PRZEZ RODZINĘ ADOPCYJNĄ, MOŻE NASTĘPNIE ODZYSKAĆ WŁADZĘ RODZICIELSKĄ ?

Przysposobienie oznacza nawiązanie między osobą, która chce zaadoptować dziecko, a dzieckiem takiego stosunku prawnego, jaki istnieje między rodzicami a dzieckiem. Może nastąpić jedynie na mocy orzeczenia Sądu rodzinnego, wydanego na skutek złożenia wniosku przez rodziców chcących zaadoptować dziecko o przysposobienie konkretnego dziecka. Na jego mocy dziecko jest traktowane jako naturalny potomek przysposabiającego. Zaletą adopcji jest głównie zapewnienie dzieciom osieroconym lub pozbawionym naturalnego ogniska domowego takich warunków, w jakich by żyły, gdyby wychowywały się w naturalnej rodzinie. Dzięki takiemu rozwiązaniu mają one możliwość rozwoju w kochającej rodzinie i poczucie bezpieczeństwa. Z kolei małżonkom daje możliwość zaspokojenia instynktu macierzyńskiego w sytuacji, gdy nie mogą mieć własnych dzieci.

Możemy wyróżnić następujące rodzaje przysposobienia:

• wspólne – dokonane przez dwie osoby pozostające w związku małżeńskim, które uzyskują władze rodzicielską nad przysposobionym dzieckiem,
• przysposobienie przez jedną osobę – jest możliwe również przez jednego z małżonków, osobę niezamężną, wdowę/wdowca, rozwódkę/rozwodnika,
• całkowite – następuje, gdy rodzice biologiczni dziecka wyrazili przed Sądem zgodę na jego adopcję bez wskazywania osoby przysposabiającego. Takiego stosunku nie można rozwiązać, gdyż ma charakter trwały i nieodwracalny, na jego skutek dziecko wchodzi na stałe do nowej rodziny, otrzymuje nowy akt urodzenia, gdzie w rubryce rodziców wpisuje się adoptujących,

• pełne – dziecko wchodzi w pełni do rodziny przysposabiającego, wychodząc ze swojej rodziny naturalnej (rodzice biologiczni najczęściej nie żyją lub są nieznani). Skutki są podobne jak przy przysposobieniu pełnym z tą jednak różnicą, że Sąd może z ważnych powodów rozwiązać taki stosunek, w wyniku czego dziecko powróci do swojej rodziny naturalnej,
• niepełne – prowadzi do powstania stosunku prawnego wyłącznie mię- dzy przysposabiającym a przysposobionym. Dziecko nie nabywa praw i obowiązków wynikających z pokrewieństwa w stosunku do krewnych przysposabiającego oraz nie zrywa stosunków ze swoją rodziną naturalną. Stosunek ten może z ważnych powodów zostać rozwiązany przez sąd. Odnosi się najczęściej do dziecka starszego, które darzy uczuciem zarówno swoich rodziców naturalnych, jak i przysposabiającego, np. babcię.

Istotny jest fakt, iż przysposabiający uzyskuje władzę rodzicielską nad dzieckiem, a rodzice naturalni ją tracą i często następnie nie mogą jej potem odzyskać, np. w sytuacji gdyby zmienili zdanie. Zostaje zerwany wszelki kontakt dziecka z rodzicami naturalnymi – od momentu przysposobienia dziecka rodzicami stają się adoptujący, na których ciąży obowiązek alimentacyjny względem dziecka zaadoptowanego.

Adwokat dr Iwona Zielinko

Powrót do poprzedniej strony
Powrót do strony głównej