CO TO SĄ PRZESTĘPSTWA I WYKROCZENIA NARKOTYKOWE?

Przestępstwa narkotykowe są to czyny zabronione przez prawo, związane z wytwarzaniem, handlem, przemytem i posiadaniem narkotyków. Czyny te wymienione są w ustawie z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (dalej: „ustawa narkotykowa”) w przepisach art. 53-64 oraz art. 68. Za ich popełnienie sprawcy grożą następujące kary: grzywna, ograniczenie wolności (w postaci np. obowiązku wykonywania prac społecznych) lub pozbawienie wolności. Każde z przestępstw narkotykowych zagrożone jest odpowiednim dla siebie rodzajem kary. Na przykład zgodnie z art. 62 § 1 ustawy narkotykowej. Kto, wbrew przepisom ustawy, posiada środki odurzające lub substancje psychotropowe, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

Z ko­lei wy­kro­cze­nia nar­ko­ty­ko­we, róż­nią się od prze­stępstw stop­niem spo­łecz­nej szko­dli­wo­ści. Z uwa­gi na zni­ko­mość ta­kiej szko­dli­wo­ści w ich przy­pad­ku, nie mo­gą być ści­ga­ne ja­ko prze­stępstwa, prze­wi­dzia­no więc wo­bec ich spraw­ców od­po­wie­dzial­ność jak za po­peł­nie­nie wy­kro­cze­nia. Czy­ny te wska­za­ne zo­sta­ły w tre­ści art. 65-67 usta­wy nar­ko­ty­ko­wej i za­gro­żo­ne są ka­rą grzyw­ny (w wy­so­ko­ści prze­wi­dzia­nej dla wy­kro­czeń, a więc od 20 do 5.000 zł). Co istot­ne, ska­za­nie za wy­kro­cze­nie nie jest od­no­to­wy­wa­ne w Kra­jo­wym Re­je­strze Kar­nym, chy­ba że do­ty­czy ska­za­nia na ka­rę aresz­tu, któ­ra to ka­ra nie jest jed­nak prze­wi­dzia­na w usta­wie nar­ko­ty­ko­wej.

Oprócz po­wyż­szej ka­te­go­rii, wska­zać mo­że­my na prze­stęp­stwa i wy­kro­cze­nia, je­dy­nie po­śred­nio zwią­za­ne z nar­ko­ty­ka­mi. Cho­dzi w tym miej­scu o czy­nu za­bro­nio­ne zwią­za­ne z na­ru­sze­niem za­sad bez­pie­czeń­stwa w ru­chu dro­go­wym. Zgod­nie z usta­wą z dnia 6 czerw­ca 1997 r. – Ko­deks kar­ny (da­lej: „k.k.”) prze­stęp­stwem jest już sa­mo pro­wa­dze­nie po­jaz­du me­cha­nicz­ne­go, znaj­du­jąc się pod wpły­wem środ­ka odu­rza­ją­ce­go (art. 178a § 1 k.k.), a spo­wo­do­wa­nie wy­pad­ku w ta­kich oko­licz­no­ściach pro­wa­dzi do za­ostrze­nia od­po­wie­dzial­no­ści kar­nej, po­przez podwyż­sze­nie gro­żą­cej spraw­cy ka­ry, w sto­sun­ku do zwy­kłe­go spo­wo­do­wa­nia wy­pad­ku (art. 178 k.k.).

Z ko­lei zgod­nie z usta­wą z dnia 20 ma­ja 1971 r. – Ko­deks wy­kro­czeń (da­lej: „k.w.”), wy­kro­cze­niem jest pro­wa­dze­nie po­jaz­du me­cha­nicz­ne­go lub in­ne­go niż me­cha­nicz­ny (np. ro­we­ru) w sta­nie po uży­ciu środ­ka odu­rza­ją­ce­go (art. 87 § 1 i 2 k.w.), a tak­że pro­wa­dze­nie po­jaz­du in­ne­go niż me­cha­nicz­ny znaj­du­jąc się pod wpły­wem środ­ka odu­rza­ją­ce­go (art. 87 § 1a k.w.). Dla po­wyż­szych czy­nów sta­no­wią­cych wy­kro­cze­nie, usta­wo­daw­ca prze­wi­dział – obok wspo­mi­na­nej wy­żej ka­ry grzyw­ny – ka­rę aresz­tu (ka­ra ana­lo­gicz­na do po­zba­wie­nia wol­no­ści, jed­nak­że mo­że zo­stać orze­czo­na tyl­ko w wy­mia­rze od 5 do 30 dni).

Co istot­ne, brak w pol­skim pra­wie de­fi­ni­cji po­zwa­la­ją­cej na jed­no­znacz­ne odróż­nie­nie sta­nu pod wpły­wem środ­ka odu­rza­ją­ce­go oraz sta­nu po uży­ciu środ­ka odu­rza­ją­ce­go. Przyj­mu­je się jed­nak w orzecz­nic­twie, iż stan pod wpły­wem środ­ka odu­rza­ją­ce­go od­po­wia­da sta­no­wi nie­trzeź­wo­ści, tj. sta­no­wi w ja­ki wpro­wa­dzo­ny jest czło­wiek po spo­ży­ciu al­ko­ho­lu, da­ją­ce­go w ba­da­niu wy­nik po­wy­żej 0,5 ‰. W in­nym przy­pad­ku, bę­dzie­my mieć do czy­nie­nia je­dy­nie ze sta­nem po uży­ciu środ­ka odu­rza­ją­ce­go. Po­dział ten jest o ty­le istot­ny, że w od­nie­sie­niu do pro­wa­dze­nia sa­mo­cho­du, roz­gra­ni­cze­nie na wska­za­ne po­wy­żej prze­stęp­stwo i wy­kro­cze­nie za­le­ży od ilo­ści za­ży­te­go te­go środ­ka. Z ko­lei zaś nie­za­leż­nie od ilo­ści użyte­go środ­ka odu­rza­ją­ce­go, pro­wa­dze­nie ro­we­ru po je­go za­ży­ciu za­wsze bę­dzie wy­kro­cze­niem, a róż­ni­ca ty­czyć się bę­dzie je­dy­nie wy­so­ko­ści gro­żą­cej ka­ry.

Adwo­kat Dr Iwo­na Zie­lin­ko

Powrót do
poprzedniej strony

Powrót do strony głównej