NA CZYM POLEGA PRZESTĘPSTWO NIELEGALNEGO WYTWARZANIA, PRZETWARZANIA ALBO PRZEROBU (ART. 53 USTAWY NARKOTYKOWEJ)?

 

Zgod­nie z tym prze­pi­sem, do od­po­wie­dzial­no­ści kar­nej (za­gro­że­nie ka­rą po­zba­wie­nia wol­no­ści do lat 3) po­cią­gnię­ty mo­że zo­stać każ­dy, kto wy­twa­rza (do­pusz­cza się czyn­no­ści, za po­mo­cą któ­rych mo­gą być otrzy­my­wa­ne środ­ki odu­rza­ją­ce, sub­stan­cje psy­cho­tro­po­we, pre­kur­so­ry, środ­ki za­stęp­cze lub no­we sub­stan­cje psy­cho­ak­tyw­ne, ich oczysz­cza­nie, eks­trak­cję su­row­ców i pół­pro­duk­tów oraz otrzy­my­wa­nie so­li tych środ­ków lub sub­stan­cji), prze­twa­rza (do­pusz­cza się czyn­no­ści pro­wa­dzą­cych do prze­mia­ny środ­ków odu­rza­ją­cych, sub­stan­cji psy­cho­tro­po­wych lub pre­kur­so­rów na in­ne środ­ki odu­rza­ją­ce, sub­stan­cje psy­cho­tro­po­we lub pre­kur­so­ry al­bo na sub­stan­cje nie­bę­dą­ce środ­ka­mi odu­rza­ją­cy­mi, sub­stan­cja­mi psy­cho­tro­po­wy­mi lub pre­kur­so­ra­mi) al­bo prze­ra­bia (a więc otrzy­mu­je mie­sza­ni­ny środ­ków odu­rza­ją­cych, sub­stan­cji psy­cho­tro­po­wych lub pre­kur­so­rów oraz na­da­je tym środ­kom lub sub­stan­cjom po­stać sto­so­wa­ną w lecz­nic­twie).

Jeśli jednak przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest znaczna ilość środków odurzających, substancji psychotropowych albo słomy makowej lub czyn ten został popełniony w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, sprawcy grozić będzie łącznie kara grzywny oraz pozbawienia wolności w wymiarze od 3 do 15 lat. Odnosząc się do znamienia „znacznej ilości”, odwołać należy się do poglądu wypracowanego w orzecznictwie, stosownie do którego: kryterium decydującym o tym, czy ilość środków odurzających jest znaczna, nieznaczna czy zwykła są: ich masa wagowa (gramy, kilogramy, tony, ilość porcji), rodzaj środka odurzającego (podział na tzw. twarde i miękkie) i cel przeznaczenia (w celach handlowych, na potrzeby własne). Dodatkowo wskazuje się, iż: znaczną ilość środków odurzających jest ilością porcji wystarczającą na zaspokojenie potrzeb co najmniej kilkudziesięciu osób uzależnionych. Za korzyść majątkową uznaje się zaś wszelkie zwiększenie aktywów majątkowych, jak i zmniejszenie pasywów, zarówno dla osoby sprawcy, jak i dla innej osoby. Korzyść osobista dotyczy zaś wszelkich świadczeń niemajątkowych, które mają znaczenie dla przyjmującego, poprzez poprawienie jego sytuacji, czy też zwykłe sprawienie przyjemności.

Adwo­kat Dr Iwo­na Zie­lin­ko

Powrót do
poprzedniej strony

Powrót do strony głównej