CO TO ZNACZY „ŚRODKI ODURZAJĄCE LUB SUBSTANCJE PSYCHOTROPOWE W ILOŚCI NIEZNACZNEJ, PRZEZNACZONE NA WŁASNY UŻYTEK”

Przepis art. 62a ustawy narkotykowej pozwala na umorzenie postępowania jeszcze przed jego wszczęciem, jeżeli sprawca posiada przy sobie środki odurzające lub substancje psychotropowe w ilości nieznacznej, przeznaczone na własny użytek, a orzeczenie wobec sprawcy kary byłoby niecelowe ze względu na okoliczności popełnienia czynu, a także stopień jego społecznej szkodliwości.

Nie­ste­ty po­ję­cie „nie­znacz­nej ilo­ści” nie zo­sta­ło usta­wo­wo spre­cy­zo­wa­ne, skut­kiem cze­go na­strę­cza ono wąt­pli­wo­ści in­ter­pre­ta­cyj­nych. W orzecz­nic­twie zwy­kło się jed­nak przyj­mo­wać, iż jest to ilość od­po­wia­da­ją­ca do­raź­nym po­trze­bom uza­leż­nio­ne­go, to jest od­czu­wa­ne­mu współ­cze­śnie gło­do­wi nar­ko­tycz­ne­mu, jed­na, dwie por­cje, lecz nie ilość od te­go więk­sza, choć­by zgro­ma­dzo­no ją w prze­wi­dy­wa­niu przy­szłych po­trzeb.

W dok­try­nie zaś wska­zu­je się, iż: Je­śli przy­jąć, że po­sia­da­nie nar­ko­ty­ku iden­ty­fi­ku­je się z re­gu­ły już z jed­ną je­go por­cją po­zwa­la­ją­cą na odu­rze­nie czło­wie­ka, to aby po­zo­stać w zgo­dzie z tym sta­no­wi­skiem, trze­ba kon­se­kwent­nie uznać, że „nie­znacz­ną ilo­ścią” bę­dzie ta, któ­ra sta­no­wi mnoż­nik owej jed­no­ra­zo­wej daw­ki przez dzien­ne spo­ży­cie wy­ni­ka­ją­ce z cha­rak­te­ru uży­wa­nia da­ne­go środ­ka odu­rza­ją­ce­go lub sub­stan­cji psy­cho­tro­po­wej przez spraw­cę czy­nu za­bro­nio­ne­go.

Co cie­ka­we, na­ukow­cy pod­ję­li się na­wet spo­rzą­dze­nia wy­tycz­nych, któ­re za ilo­ści gra­nicz­ne dla uzna­nia ilo­ści nar­ko­ty­ku za nie­znacz­ną, prze­wi­du­ją w spo­sób na­stę­pu­ją­cy: he­ro­ina – 1,5g, ko­ka­ina – 1g, am­fe­ta­mi­na­/me­ta­am­fe­ta­mi­na – 1,5 g, ec­sta­sy – 4 ta­blet­ki, LSD – 2500µg, ma­ri­hu­ana – 10g, ha­szysz – 5g. Pod­kre­śle­nia jed­nak wy­ma­ga, że ilo­ści te są je­dy­nie orien­ta­cyj­ne i w ża­den spo­sób nie wią­żą są­dów, ani pro­ku­ra­to­rów. Zw­łasz­cza zaś pa­mię­tać na­le­ży, iż w za­leż­no­ści od stop­nia uza­leż­nie­nia, zmie­nia się czę­sto­tli­wość za­ży­wa­nia nar­ko­ty­ku, a tak­że ilość jed­nej daw­ki.

Pa­mię­tać rów­nież na­le­ży, że na­wet po­sia­da­jąc nie­znacz­ną ilość nar­ko­ty­ku, na­ra­ża­my się na od­po­wie­dzial­ność kar­ną, je­śli z oko­licz­no­ści spra­wy nie wy­ni­ka, że środ­ki te prze­zna­czo­ne są na wła­sny uży­tek.

Adwo­kat Dr Iwo­na Zie­lin­ko

Powrót do poprzedniej strony
Powrót do strony głównej